The MÉTA Project
Visual Storytelling

Giorgos Panagiotou

Meet the Artist

Τον Γιώργο τον συναντήσαμε στo Θησείο, καθώς πηγαίναμε βόλτα. Η μουσική του – μέσα στην πολυκοσμία – ηχούσε λυτρωτικά. Έτσι, αποφασίσαμε να ανταποδώσουμε αυτή τη λύτρωση, με τον δικό μας τρόπο, δηλαδή το παρακάτω video. Γνωριστήκαμε και αποφασίσαμε να του πάρουμε μια συνέντευξη, αλλά αυτή τη φορά στην Νίκαια του Πειραιά, όπου μεγάλωσε και ζει. Οδηγηθήκαμε στο δωμάτιό του, όπου εκεί εξασκείται με τα μουσικά του όργανα και ηχογραφεί τα δικά του κομμάτια. Μας καλωσόρισε για λίγες ώρες με την ευχάριστη διάθεσή του, και μας ξενάγησε στον ιδιαίτερο κόσμο της μουσικής και της ιδεολογίας του.

Interview by Anna Bardaka & Georgina Staikou
Videography & Video Editing by Anna Bardaka & Maria Ntrougia

Έλα να πούμε ένα τραγούδι! Πιάσε έναν ρυθμό!
«Θέλει εξάσκηση, θέλει συγκέντρωση» μας έλεγε καθώς μας έδειχνε πως να παίζουμε το μπεντίρ.
Ζεις από την μουσική;
Δουλεύω στο Allou Fun Park! Να έρθετε άμα θέλετε! Παράλληλα, με τον φίλο μου, παίζουμε και σε ταβέρνες παραδοσιακά, ρεμπέτικα, μπουζούκι, εγώ παίζω και ούτι. Έχουμε παίξει σε διάφορα μέρη, όπου κάτσει…

Θα ήθελες να ασχολείσαι αποκλειστικά με την μουσική;
Ναι, θα ήθελα να το κάνω πλήρη απασχόληση, σιγά – σιγά. Αυτό προσπαθώ να κάνω, ο φίλος μου κάνει κι άλλα πράγματα. Η φάση ξεκίνησε χαλαρά. Αυτός κιθάρα, εγώ μπουζούκι και προβάραμε. Αλλά μελετάω πολύ εδώ και καιρό. Το θέλω περισσότερο εγώ.
Θα ήθελα βέβαια και να διδάσκω. Προς το παρόν όμως, έχω έναν μαθητή στο μπουζούκι, με το Ωδείο που συνεργάζομαι.

Μελετάς το ούτι συγκεκριμένα;
Το ούτι σε πάει και στο μπουζούκι και απλώνεται… Μου αρέσουν πολύ τα παραδοσιακά όργανα: κανονάκι, ταμπουράς, σάζι, λύρες… Πολύ θα ήθελα να βρω πολίτικη λύρα. Βλέπεις, μου αρέσει το παλιό ρεμπέτικο, από το 1930 και πίσω, το προπολεμικό.


Α, μια κιθάρα!!

Ναι, έχω και κλασική κιθάρα! Έχω και το πνευστό αυτό, το νέι, ένα απλό καλάμι με τρύπες. Μου αρέσουν πολύ οι μπάσες του! Έχει φοβερό ήχο! Δεν ξέρω να παίζω καλά, προσπαθώ να εξοικειωθώ μαζί του όμως… Είναι ολόκληρος κόσμος!

Τα τατουάζ σου έχουν πλάκα!
Είναι από διάφορους φίλους και καλλιτέχνες. Από έναν που ήταν το πρώτο τατουάζ που έκανε μέχρι το άλλο που το βάρεσα ο ίδιος… Αυτό εδώ είναι η «Κραυγή» του Munch, «Δρόμος είναι η λογική» (άλλο τατουάζ του Γιώργου). Έκανα διάφορες καφρίλες στα νεότερα μου χρόνια, είχα stretch στα αυτιά, όπως μπορείς να διακρίνεις, τρύπες από δω κι από κει… Προσπαθούσα να εκφραστώ!


Ενώ τώρα ηρέμησες;
Τώρα ξαναβρήκα την μουσική! Δεν είναι ότι την είχα χάσει, αλλά τραγουδούσα hardcore στην παλιά μου μπάντα και έγραφα κομμάτια στην κιθάρα. Δεν ήξερα ότι το ούτι είναι αυτό που έψαχνα τόσα χρόνια. Το βρήκα και μου έκανε πολύ καλό. Σε έναν χρόνο έφαγα πολλά χαστούκια και συνήλθα.

 

Τι εννοείς;
Εννοώ ότι βρίσκεις πολλά! Με την μουσική βρίσκεις τον εαυτό σου πιο πολύ απ’όλα τα πράγματα, αλλά εγώ μπορώ να μιλήσω για αυτήν μόνο. Βρίσκεις σε πολλά πράγματα της ζωής πως δουλεύουν, αν αγαπάς κάτι και το ψάχνεις.
Δηλαδή εγώ κατάλαβα πόσο σφιγμένος ήμουν σαν άνθρωπος, όταν έπιασα το ούτι το κατάλαβα. Είχα εμπειρίες όπου μου είχαν προκαλέσει ένα σφίξιμο που η μουσική με έκανε να το αφήσω αυτό το πράγμα και έγινε άλλη αίσθηση.

Πολύ όμορφο αυτό που λες…
Πιστεύω πως και γεννιόμαστε και γινόμαστε κάποιοι. Αλλά δε γεννιέσαι με ελαττώματα, γεννιέσαι με δυνατότητες. Οτιδήποτε όμως, μπορεί να γυρίσει από μια μεριά όπου μόνο καλό θα σου κάνει. Να ωφεληθείς και να γίνεσαι ολοένα και καλύτερος άνθρωπος.
Παίρνω σοβαρά το νόημα της ζωής και μου αρέσει να μιλάω γι’αυτά με δικούς μου ανθρώπους.
Μου αρέσει πολύ να μοιράζομαι. Τα πάντα… Κυρίως αυτά που νιώθω, γι’αυτό μου αρέσει να παίζω μουσική. Διότι μέσα από αυτή μοιράζομαι την αγάπη, όπου πιστεύω είναι αυτό που θέλει ο κάθε ένας. Και ο χειρότερος δολοφόνος έχει ανάγκη την αγάπη!

 

 

© 2014 | The MÉTA Project